Toelichting

 

"Eén pauze van aanbidding is méér waard en geestelijk méér vruchtbaar dan de meest drukke werkzaamheden, ook al zijn die apostolisch."

Dit overbekende woord van onze paus Johannes Paulus II mag ons binnenvoeren naar de binnenkant van de eucharistische aanbidding. Eucharistische aanbidding is zelf apostolisch.

Op de eerste plaats apostolisch voor de gelovigen in aanbidding. Gebed voor het allerheiligste Sacrament is genezend. De hele sfeer rond de eucharistische aanbidding is er een van weldadige stilte en warme intense geborgenheid. De mens wordt gestemd tot passiviteit en ontvankelijkheid. Hij wil als vanzelf zijn activisme afleggen. Hij wil zich koesteren in de zon van Gods liefde. Hoe dikwijls is de zon niet de vorm van de monstrans. Deze vorm roept iets op van het woord van Jezus: "de Vader in de hemel die zijn zon laat opgaan over slechten en goeden, en het laat regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen" (Mt 5).

Mensen hebben van zich uit altijd moeite zichzelf los te laten om zich te laten meenemen door de zuigkracht van Gods liefde, maar dikwijls hebben zij, als zij pas aan de eucharistische aanbidding beginnen, een gevoel dat er niets gemakkelijkers is dan dat. Dat gaat weer voorbij, want de mens is nu eenmaal een onverbeterlijke werkmier en de wereld zal ooit eens aan ijver te gronde gaan.

Maar de eerste indruk van het aanbiddend gebed bij het hellig Sacrament bepaalt de uiteindelijke vrucht ervan: de heilige Geest spreekt in ons met onuitsprekelijke verzuchtingen. Bidden is het werk van God en de kunst van het bidden is dit werk van God aan ons te laten geschieden.

Dood en Verrijzenis

Het mooie van de eucharistische Aanbidding is dat heel de sfeer er een is van een geheim dat zich niet met het verstand laat benaderen, maar alleen met het hart, dat zich laat aanspreken door de symbooltaal van de gestalte van Hostie en monstrans. Deze gestalte spreekt van dood en verrijzenis inéén.

De dood wordt opgeroepen door de doodsgestalte van de Hostie en ook door de kleur wit, lijkbleek, zoals bij een dode waaruit alle levenskracht, alle bloed is weggetrokken. Het is een geconsacreerde Hostie waarover de priester de woorden sprak van de consecratie: "Dit is mijn Lichaam, dat voor u gegeven wordt." Hier heb je Me helemaal, doe maar met Me wat je met Me voor hebt. Zo rustig, zo sereen, zo helemaal overgegeven als alleen de Zoon aan de Vader zijn kan.

Dat is de verrijzenis. De verrijzenis begint in de dood, in de eindeloze sereniteit, het eindeloze geduld van de Heer in zijn lijden. Daarin is Hij één en al Majesteit. Die majesteitelijke rust van de Hostiegedaante is ook die van het lijdend aanschijn van de lijkwade van Turijn. Daar raken we nooit op uitgekeken. Bij alle kwaad zouden we dat lijdend aanschijn eigenlijk attijd voor de geest moeten hebben. En de blanke gedaante van de Hostie suggereert haast nog meer dan het heilig Aanschijn de sereniteit van Jezus' Hart bij het meest smartelijke lijden.

De samenvatting van het geloof

Wie van het geloof nog maar weinig weet, wordt bij een bezoek aan het Allerheiligste met één enkele blik diep in het mysterie ingewijd. In één oogwenk ziet hij door de scène van de aanbidding alle geheimen van ons geloof bij elkaar, zonder dat er enige uitleg bij komt.

  • Christus staat in het middelpunt.
  • Christus zelf leeft vanuit een middelpunt buiten Zichzelf: zijn hemelse Vader, in wiens handen Hij zijn Geest legt: want de Hostie is een geconsacreerde Hostie, waarin Jezus Zichzelf tot en met zijn Lichaarn toe consacreert, toewijdt aan zijn hemelse Vader en aan ons.
  • Hij is de Zoon die helemaal alleen leeft van de Vader.
  • Mens-zijn is zoon-zijn, en zoon-zijn is het leven ontvangen van de Vader.
  • Het zwijgen leert, dat het geheim onuitsprekelijk is, dat de betekenis zich niet in woorden laat uitdrukken, maar alleen door eerbied, door geloof Het is een kennis van het hart.
  • De stilzwijgende aanwezigheid van gelovigen bij het Sacrament brengt een grote verbondenheid tussen de gelovigen met elkaar, meer nog dan wanneer zij met elkaar gezongen en geluisterd zouden hebben. Niets verbindt er meer met elkaar dan samen zwijgend naar het hetzelfde kijken.
  • Wanneer wij Jezus in zijn eucharistische gestalte liefdevol beschouwen, ontkomen wij er ook niet aan ons te verbazen over zijn reactie op het Hem aangedane geweld: zachtmoedig en nederig tot het uiterste.
  • Er is in Noord-Amerika zelfs een hele beweging gegrocid van vierentwintig uur aanbidding in parochies als middel tegen het groeiende geweld in de stedelijke milieu's. Ze zeggen dat de effecten ervan verbluffend zijn.

Een speciaal boekje en een site

In het jubileumnummer van Eucharistie en Geestelijk Leven (jaargang 25, nr. 5) hadden we aangekondigd dat we in het volgende nummer een lijst met plaatsen en tijden van aanbidding zouden publiceren. De lijst was echter zo lang dat het bijna het gehele nummer in beslag zou hebben genomen. Al werkende kwamen we op de gedachte om deze gegevens op te nemen in een speciate bijlage bij Eucharistie en Geestelijk Leven. In dit speciale "aanbiddingsboekje" zouden dan ook gebedsaanwijzingen en een aantal van de favoriete gebeden die u ons in de enquête hebt opgegeven, kunnen worden opgenomen.

Aan de hand van dit boekje is vervolgens deze site opgezet en worden de nieuwe gegevens daarin verwerkt.

De Gemeenschap voor Aanbidding wil dit boekje graag nog ter gelegenheid van haar vijfentwintigjarig bestaan uitgeven. De site is daar ook een blijvende herinnering aan. Het kan voor heel katholiek Nederland een waardevolle aanwinst zijn. Er is ons gebleken dat mensen in een en dezelfde stad dikwijIs niet weten dat er in één van de andere parochies eveneens aanbidding is. Dit kan hun het gevoel geven alleen te staan in hun initiatief, dit is echter geenszins het geval, gezien het grote aantal aanbiddingsplaatsen dat er blijkt te zijn. 

U bezoekt nu dus deze site. Zij dient als een soort etalage waarin de blijken van liefde voor de eucharistische Heer aan alle katholieken ter bewondering worden voorgelegd. Kijk u rijk aan de rijkdommen van onze kerk!

Moge vele nieuwe initiatieven van aanbidding er de vrucht van zijn!